«Մեր Զատկա-աքլորածառը»

Կար-չկար մի աքլոր կար: Էս աքլորը ամեն առավոտ բարձրանում էր ծառի ծերին ու կանչում.

-Զատի~կ, զատի~կ, նավակատիկ,

Արի նստի ծառիս մոտիկ:

Մի օր էլ, աքլորականչը լսում են տարբեր երկրներում ապրող աքլորները: Հավաքվում են ու գալիս, թառում զատկածառի ճյուղերին: Հենց այդ օրվանից էլ զատկածառը դառնում է աքլորածառ:

This slideshow requires JavaScript.

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s