27․04 գործնական աշխատանք

Նախադասությունները լրացրո՛ւ՝ հարցերի փոխարեն գրելով դրական և ժխտական օժանդակ բայեր։

Ա․ ի՞նչ արեց

Ծառը (օրորվել )․․․․․ քամուց։

Գետակը (վարարել)։

Անձրևը (վարարել)։

Բ․ ի՞նչ է անում

Մայր բադը (լողացնել) իր ձագուկներին։

Մեղեդին (հնչել)  ։

Երկինքը (գոռգոռալ)։

Գ․ ի՞նչ եղան

Խոտերը (կանաչել)։

Տերևները (թափվել) քամու շնչից։

Դ․ Ի՞նչ չի անում

Անձրևը (դադարել)։

Արևը ձմռանը բավարար (ջերմացնել)։

Կրակը (մարել)։

Ե․ ի՞նչ չի անելու

Զանգը (հնչել)։

Հորդառատ անձրևը (դադարել)։

Եղանական այսօր (պարզվել)։

Տրված գոյականները դարձրո՛ւ բայեր և ածականներ։ 

վազք, կրակ, անձրև, ծաղիկ, լույս, մեղմություն, հավատ, բժիշկ, տունկ, հարված, ջուր, ներկ, գանձ, ընկեր, երգ։

 

 

 

Արջաորս

Մի կերի տարի ես ու մեր Ավագը Մասրեքում խոզ էինք պահում: Հիմի մի աշունքվա գիշեր բերել ենք խոզը իր նիստը արել ու դափի դռանը մի կրակ վառել, որ բոցն աստծու ոտներն էրում է: Մի լուսնյակ գիշեր է: Ես պկու եմ ածում, էս Ավագն էլ մի բայաթի է վեր քաշել, որ սար ու ձոր գըվգըվում են:

Մին էլ Ավագը թե՝ «Ա՜յ տղա, էն ո՞վ է, հրե մի մարդ է գալի վերի կռնիցը»:

Մտիկ տամ տեսնեմ, դրուստ որ, մի մարդ է գալի վերևիցը: Ամա ես էլ լսել եմ, որ արջը գողության գալիս` խաբելու համար առաջի երկու ոտը դոշին է գնում, երկու ոտանի մարդի նման է գալի, ոնց որ մարդ ըլի: Ասի՝ Ավագ, էս օքմին չի, արջ է: Շարունակել կարդալ

Ահմադը

Ա

Ես իմ մանկության գարունները անց եմ կացրել մեր սարերում։

Շատ էի սիրում իմ տատոնց տունը ու միշտ այստեղ էի լինում։ Իմ քեռիներից ամենից փոքրը՝ Ահմադը, հովիվ էր։

Նա ինձ տանում էր, ման էր ածում գառների մեջ, հետը հանդից հաղարջի կարմիր ճյուղեր էր բերում ինձ համար, իսկ իրիկունները հանում էր սրինգն ու ածում։

Ու աստղալի, լուսնյակ գիշերները, ահագին խարույկի շուրջը բոլորած, ծափ էին տալի, խնդում էին իմ պապն ու տատը, իսկ ես թիթեռի նման թրթռում, պար էի գալի նրանց շրջանի մեջ։ Շարունակել կարդալ