Բարեկամության մասին. Անտուան դը Սենտ Էքզյուպերի

Բարեկամը նա է, ով չի դատում: Բարեկամը նա է, ով իր դուռը բացում է թափառականի, նրա հենակի և անկյունում դրված նրա ձեռնափայտի առջև ու չի խնդրում պարել, որ հետո դատի նրա պարը: Եվ եթե թափառականը պատմում է, որ հեռավոր երկրում ճանապարհներին ծաղկում է գարունը, բարեկամը նա է, ով իր տանը թափառականի հետ միասին ընդունում է գարունը:

Եթե հյուրը պատմում է այն գյուղի վրա թափված սովի սարսափների մասին, որտեղից նա ճանապարհ է ընկել, բարեկամը նրա հետ միասին տանջվում է սովից։ Քանի որ, քեզ այդ մասին ես արդեն ասել եմ, բարեկամը մարդու մեջ այն մասն է, որ միշտ քո կողմից է, և բարեկամը քո առջև բացում է այն դուռը, որ երբեք չէր բացի մեկ ուրիշի առջև։ Читать далее

Реклама
Автор: Արմինե Աբրահամյան Рубрика: Գրադարան

«Երեխաները քննություն են, որը ծնողները հանձնում են Աստծո առաջ»

Известный телеведущий, писатель, драматург Андрей Максимов написал книгу «Как не стать врагом своему ребенку?». А сейчас работает над другой — «Родители как враги». Он убежден: если между поколениями возникают проблемы – виноваты всегда родители. Мы поговорили с Андреем Максимовым о воспитании детей и современной системе образования.

Андрей Максимов: «Дети – это экзамен, который родители сдают перед Богом»

Известный телеведущий, писатель, драматург Андрей Максимов написал книгу «Как не стать врагом своему ребенку?». А сейчас работает над другой – «Родители как враги». Он убежден: если между поколениями возникают проблемы – виноваты всегда родители. Мы поговорили с Андреем Максимовым о воспитании детей и современной системе образования.

ЕГЭ – тупик

— Андрей Маркович, вы утверждаете, что современная школа в России школой не является. Почему?
– Потому что она не решает двух самых главных задач – не учит детей учиться, то есть не прививает им любовь к знаниям и не помогает обрести самих себя, найти свое призвание.

— Есть ли выход? Школу все время пытаются реформировать, но получается, что ситуация не улучшается?
– Для того чтобы реформировать школу, должен прийти такой министр образования, которого реформа будет волновать больше, чем собственная карьера. А это невозможно Ведь любая реформа подразумевает, что сначала будет плохо и результат появится не сразу. Но ни один министр на такой риск не пойдет. Конечно, в руководстве Министерства образования есть хорошие люди, которые пытаются что-то сделать. Дай бог им удачи! Но сегодня образованием детей должны заниматься родители. На школу надеяться бессмысленно. Сегодня ребенку туда надо ходить для общения с ровесниками. Но при этом необходимо понимать, что школа знаний дает крайне мало.

— Сейчас страшная пора для старшеклассников – ЕГЭ. Как вы относитесь к такой системе экзаменов?
– Подготовка к ЕГЭ – это зубрежка. Она не имеет никакого отношения к знаниям. Это тупиковая история. Во всем мире экзамены проходят иначе. Моя дочь поступала в Нью-Йоркский университет на кафедру киноведения. Среди прочих экзаменов ей надо было сдавать математику. Она ее не сдала. Но в университет ее приняли, сказав: «Да, вы не сдали математику, но у вас такие блестящие знания по другим предметам, что мы закрыли на это глаза». У нас такое может быть? Нет!

Сама процедура сдачи ЕГЭ и по форме, и по сути своей говорит о том, что мы долгие годы проводим социальный эксперимент над детьми. Все сделано для того, чтобы им было плохо и, мягко говоря, некомфортно. ЕГЭ сдают в других школах, их принимают чужие учителя, перед экзаменом детей обыскивают охранники, в туалет можно выйти только в сопровождении… История внедрения ЕГЭ в России – это история борьбы государства с детьми. И почему-то мало кто задумывается, какие они получают уроки антигражданственности. А ведь, по сути, ЕГЭ – это их первая серьезная встреча с государством. И ребенок понимает, что государство не хочет встать на его сторону, не хочет, чтобы ему было хорошо и комфортно.

— Ваш сын в этом году заканчивает школу. Что вы говорили ему об учебном процессе? Какие советы давали?
– Я ему говорил: твое дело – закончить школу.

— А отметки?
– В Израиле ученику ставят за полгода четыре-пять оценок. За полгода! А у нас четыре-пять – каждый день. Отметки – способ унизить человека. Поэтому оценки не приживаются во взрослой жизни. Я не хочу, чтобы моего ребенка унижали. Я прекрасно понимаю, что сын не знает точные науки. И я не знаю…

— Но ведь в старших классах есть разделение – кто-то более углубленно изучает физику и математику, кто-то литературу и историю. Это вы приветствуете?
– Это не я приветствую. Это Господь Бог так придумал. Если бог создал людей такими, не надо ломать их через колено. Все дети разные, а когда их учат одинаково, это ужасно.

Главные ошибки родителей

— В чем основная ошибка, которую допускают родители, пытаясь воспитывать детей?
– В том, что родители очень часто не видят в ребенке человека со своими проблемами, характером, пониманием жизни. Особенно сложно это понять матери. Ведь ребенок – ее часть, ее плоть и кровь. И порой очень трудно относиться к нему как к самостоятельному человеку.

Еще одна главная ошибка – недооценивать свое чадо. Родитель не может допустить, что ребенок может знать что-то лучше него. Особенно когда это касается будущего. Большая проблема в том, что ни школа, ни родители не учат детей делать выбор. Мама решает, какая каша будет на завтрак, в чем ребенок пойдет гулять… Хорошие мамы спрашивают у ребенка: «Ты будешь делать уроки, а потом пойдешь гулять или погуляешь до уроков?» К ребенку надо идти не с ответами, а с вопросами. Этот вывод я сделал, изучая наследие великого педагога Песталоцци, в результате чего написал книгу «Песталоцци XXI. Книга для умных родителей».

Еще одна ошибка родителей: не принимать ребенка таким, каким его создала природа. Если, например, он не организован, его нельзя организовать. Возможно, что-то получится с этим сделать, но ребенок будет сломлен. А надо понимать: то, что заложено Богом, сломать нельзя.

— Вы как-то сказали: «Ребенок – это экзамен, которые родители сдают перед Богом». Но ведь бывают случаи, когда у родителей, которые мало уделяют детям внимания, они становятся прекрасными людьми.
– Во-первых, трудно судить о том, сколько внимания уделил тот или иной родитель. А во-вторых, что такое «прекрасные люди»? Я знаю ситуацию, когда родители с детства гнобили девочку. Она выросла прекрасным интеллигентным человеком, но глубоко несчастным. Но об этом знает только она сама и ее друг.
По-моему, Эрик Берн сказал: «Главная задача родителей – растить победителя». Очень важно, чтобы ребенок рос с ощущением, что он победитель.

— Каков, по-вашему, основной принцип в воспитании детей?
– Главный принцип: ребенок – это человек. Всегда!

— А неужели кто-то считает иначе?
– Как ни странно, да! И подавляющее большинство людей даже если и принимают эту фразу, то не понимают, что за ней стоит. Вот ваш муж сидит смотрит телевизор и пьет пиво, а вы говорите ему: «Перестань! Это плохой вид досуга! Иди подыши свежим воздухом!» Да он пошлет вас через секунду! Тем не менее, если ребенок сидит перед компьютером, вы спокойно можете заставить его идти гулять. Есть самый главный принцип человеческого общения – относись к другим так, как хочешь, чтобы относились к тебе. Представьте, что вас заставляют есть не вкусное, а полезное, рано укладывают спать, говорят: «А твое мнение никого не интересует!» или «Ты уже слишком старый для этого!»

Когда я спрашиваю родителей: «Каким бы вы хотели видеть своего ребенка?», ответ всегда один: «Счастливым!» Отлично! Но когда вы ругаете его за двойки, вы помните об этом? А когда не разрешаете смотреть ему футбол только потому, что уже поздно? А когда выбираете сыну девушку? Книга, которую я сейчас пишу, называется «Родители как враги». Когда родители любят ребенка и ведут себя как враги – это страшная история.

Жизненный опыт ребенка

— Один из вопросов, который мучает лично меня: где тонкая грань между свободой и вседозволенностью?
– Кто должен «дозволять»? На основании чего родитель должен иметь такую возможность? Если мы исходим из того, что к ребенку надо относиться как к человеку, то все решения он должен принимать сам. К детям надо идти не с ответами, а с вопросами. Если ребенок хочет сначала гулять, а потом делать уроки, это его дело. Только надо его спросить: «Ты понимаешь, к чему это приведет? Ты уверен, что так будет лучше? А ты не хочешь ради эксперимента попробовать наоборот?» В любом случае решение должен принимать он сам. Правда, это не работает, когда речь идет о здоровье. Маленький ребенок не может понять, почему он прошел без шапки и простудился. И в таких ситуациях, наверное, надо проявлять большее упорство. Но в принципе я не понимаю, на основании чего я должен запрещать или не разрешать?

— Может, на основании опыта?
– Мысль о том, что у детей меньше опыта, чем у взрослого, – очень серьезное заблуждение. У них свой опыт, и во многих вещах у детей его намного больше, чем у взрослых. Например, опыт общения с природой. Дети лучше понимают, как общаться с бабочкой. В чем у взрослых больше опыта – так это в освоении несчастной жизни. Опыт – это ведь не количество прожитого, а количество понятого. Есть пожилые люди, которые не нажили ума, дожив до седых волос. А есть очень умные дети, которые умеют анализировать свою жизнь. Опыт – довольно сложная история, потому что именно он не позволяет добиться успеха.

— Почему?
– Успех есть тогда, когда ты забываешь про свои предыдущие подвиги. Ты поступаешь по наитию, не зная, каким будет результат. Все открытия в науке делаются людьми, которые не испугались отвергнуть чужой опыт. Лобачевский сказал, что две параллельные прямые могут пересечься. И этим вошел в историю науки. За несколько лет до него ровно такое же открытие сделал один польский математик. Но это настолько противоречило опыту человечества, что он испугался такое публиковать. Так Лобачевский оказался первым, а открытие польского математика обнаружили спустя много лет после того, как он умер. Музыка, которую писал Моцарт, противоречит опыту человечества. Так никто никогда до него не сочинял. То же самое с детьми. Родительский опыт может не подсказать, а сбить ребенка с пути. Это большой вопрос – почему родители считают себя вправе воспитывать детей? Помогать – безусловно, поддерживать – без вопросов, защищать – обязательно! Советовать, но не руководить!

Աղբյուրը` տե’ս հղումով

 

 

 

Անհաս ու աննվաճ Արագած

20160716_143510«Ոչ մի հաղթանակ չի կարող համեմատվել ինքդ քո դեմ տարած հաղթանակի հետ․․․» Այս խոսքերը կարծես ինչ-որ տեղ կարդացել եմ, բայց դա կարևոր չէ․․․Կարևորն այն է, որ դրանք հենց նոր ծագեցին-վերածնվեցին իմ մտքում , երբ սկսեցի մտածել դեպի Արագած կատարած իմ ճամփորդության մասին։

Արագած լեռան տեսիլքը ես շարունակ ստեղծել, փայփայել եմ երևակայությանս հեռավոր ու անհաս եզերքներում,փնտրել Արագածին նվիրված բանաստեղծական տողերում, բայց իրականում առերեսվել «Սեգ հսկայի» հետ, չեմ համարձակվել․․․Երևի ակնածանքից է։ Եթե իմ սիրելի ուսուցիչ՝ տիար Գևորգը չպնդեր, ես այս անգամ էլ կհետաձգեի դեպի Արագած իմ բարձունքը․․․ Մի պատրվակ հաստատ կգտնեի՝ ինչպես մինչև երեկ․․․ Читать далее

Երբ ինչ-որ մեկը վատ արարք է կատարում…

Մեր զարմանահրաշ և բազմազգ աշխարհում գոյություն ունեն բազմաթիվ ավանդույթներ: Ավանդույթը, որի մասին հիմա կպատմենք՝ գրավում է իր իմաստությամբ և դրական վարվելակերպով…

Գոյություն ունի աֆրիկական մի ցեղ, որում մարդիկ հետևում են այս ավանդույթին.

Երբ ցեղից որևէ  մեկը վատ արարք է կատարում, նրան բերում են ավանի կենտրոն, շրջապատում ամբոխով, 2 օրվա ընթացքում հիշում են այն բոլոր լավ արարքները, որ կատարել է տվյալ մարդը և շնորհակալություն հայտնում նրան:

Նրանք համարում են, որ յուրաքանչյուր մարդ լավն ու բարի է լույս աշխարհ գալիս: Յուրաքանչյուրը սիրո, երջանկության, խաղաղության և անվտանգության է ձգտում, բայց այս արժեքների ետևից վազելով՝ մարդիկ երբեմն սխալվում են: Ցեղը այդ ամենում ազդանշան է տեսնում՝ օգնության կանչ: Նրանք միավորում են իրենց ուժերը, որպեսզի ոգևորեն ընկածին, վերականգնեն նրան և բերեն իրական էության՝ հիշեցնելով թե ով է նա իրականում:

Աղբյուրը` mediamag.am

Հ.Գ.

Հետաքրիր է, այս նյութը կարդալուց հետո կմտածե՞ս, թե ինչպես ես վարվում այն մարդկանց հետ, ովքեր սայթաքում են` որևէ սխալ կամ վատ արարք են կատարում:

Հարցեր և առաջադրանք

Հարգելի սովորող, առաջադրված հարցերին կարող ես պատասխանել գրավոր կամ բանավոր. ինչպես կնախընտրես: Պատասխաններդ ձևակերպիր հնարավորինս կոնկրետ ու պատճառաբանված: Գրավոր պատասխանները հրապարկի’ր քո բլոգում, իսկ բանավոր պատումդ այնպես մշակիր ու ձևակերպիր, որ արդյունքում ռադիոնյութ ստեղծվի: Ի դեպ, կարող ես առաջադրաված հարցերը ուղղել նաև ծանոթ-անծանոթների, ընտանիքիդ անդամներին, ընկերներիդ: Հուսով եմ` հետաքրքիր և օգտակար աշխատանք է:

  • Ի՞նչ էին անում ցեղակիցները «ընկածին» ոգևորելու համար. ինչո՞ւ:
  • Ընդգծի’ր տեքստի ամենակարևոր նախադասությունը:
  • Վերլուծի’ր աֆրիկյան ցեղի այս արարքը ու ձևակերպիր քո վերաբերմունքը:
  • Ինչո՞ւ են մարդիկ սխալվում: Քո ձևակերպմամբ ի՞նչ է սխալը:
  • Ինքդ ինչպե՞ս ես վարվում քո կարծիքով վատ արարք կատարած մարդու հետ: 
  • Երբ վատ արարք ես կատարում,  շրջապատդ, համադասարանցիներդ ինչպե՞ս են արձագանքում: 
  • Կարո՞ղ ես քեզ հետ պատահած նմանատիպ մի իրավիճակ ներկայացնել:

 

Ամառային ստեղծագործական բլոգային աշխատանք

IMG_8787Ողջո՜ւյն, իմ կրտսեր ընկերներ․․ուզում եմ շեշտել, որ անչափ կարոտել եմ ձեզ։ Հետաքրքիր է՝ ինչպե՞ս եք, որտե՞ղ  եք անցկացնում ամառային հանգիստը։ Գիտե՞ք, ամառային արձակուրդի ընթացքում, ես ժամանակ առ ժամանակ հետևելու եմ ձեր բլոգներին։ Համոզված եմ, որ այնտեղ հրապարակված վառ ու հետաքրքիր մտքեր, աշխատանքներ եմ գտնելու։ Գիտեմ, որ արձակուրդի ընթացքում դեռ շատ արկածներ եք ունենալու, ճամփորդություններ, ծանոթություններ, նշանակալի օրեր… Խորհուրդ եմ տալիս, որ  գրավոր կամ բանավոր /ձայնագրության միջոցով / , պատմեք ձեր տպավորությունները, արտահայտեք հուզող մտքերը, կարծիքը, զարմանքը․․․ ներկայանաք։ Հետո ի՞նչ, որ դպրոցում ու դասի ժամին չենք հանդիպում․․․կյանքը դպրոց է, չէ՞։ Ամեն ինչ սովորեցնում է` հանդիպումը, ճանապարհը, ընկերությունը, բնությունը` արևը, ջուրը, կենդանին…, տնային գործը կամ թեկուզ ամառային օրվա ձանձրույթը, ամենօրյա սովորական ու անսովոր ապրումները։ Այնպես որ, նաև այս կերպ շարունակենք բացահայտել աշխարհը, սովորել ու սովորեցնել միմյանց․․․ փորձենք ավելի լավ ճանաչել իրար, մտերմանալ ։

Հարցերի ու առաջարկների դեպքում՝ գրեք ինձ։ Ես սիրով կպատասխանեմ ձեր նամակներին։

Ատեստավորում

Վերապատրաստման ծրագիրը ունի երեք բաղադրիչ.

Առաջին

  • իրավական

Երկրորդ

  • տեխնոլոգիական

Երրորդ

  • մեթոդական

Վերապատրաստման ձևը հեռավարն է: Վերապատրաստումն իրականացվում է` որպես դասավանդողի ինքնակրթության նախագիծ։

Իրավական

ՀՀ օրենքը հանրակրթության մասին․ ընդհանուր դրույթներ, փոփոխությունները

Հոդված 25. Մանկավարժական աշխատողների իրավունքներն ու պարտականությունները

1. Մանկավարժական աշխատողների իրավունքներն են`

— մասնակցել հանրակրթություն իրականացնող ուսումնական հաստատության կառավարմանը, կանոնադրությամբ սահմանված կարգով.

— ընտրել եւ կիրառել մանկավարժական մեթոդներ, կրթության պետական կառավարման լիազորված մարմնի կողմից երաշխավորած դասագրքեր եւ ուսուցողական նյութեր. ձեռնարկներ եւ սովորողների գիտելիքների գնահատման մեթոդներ:

Աշխատանքային փորձի, ինքնակրթության ու վերապատրաստումների արդյունքում, ես շարունակ հարստացնում եմ  մասնահիտական-մեթոդական զինանոցս, իսկ կրթահամալիրում իրագործվող հեղինակային փորձարարական մանկավարժությունը հնարավորություն է տալիս  իրագործելու, փորձարկելու, մշակելու դրանք։ Աշխատանքի ընթացքում ինքնուրույն, սովորողներիս ու գործընկերներիս հետ կազմում ու իրականացնում եմ տարբեր ուսումնական նախագծեր, ստեղծում ուսումնական նյութեր, փնտրում գիտելիքների գնահատման բազմազան ու արդյունավետ մեթոդներ։ 

2. Մանկավարժական աշխատողների պարտականություններն են`

— իրականացնել կրթական ծրագրերը.

— ապահովել պետական կրթական չափորոշիչով որոշվող ծրագրերի բովանդակության պարտադիր նվազագույնի յուրացումը սովորողների կողմից.

— զարգացնել իրենց մասնագիտական գիտելիքները եւ մանկավարժական հմտությունները.

— համագործակցել ծնողների հետ` երեխաների կրթության կազմակերպման եւ ընտանեկան դաստիարակության հարցերում:

3. Մանկավարժական աշխատողների իրավունքներն ու պարտականությունները սահմանվում են օրենքով, այլ իրավական ակտերով եւ ուսումնական հաստատության կանոնադրությամբ:

Կրթական ծրագրի իրականացման գործում կարևորում եմ համագործակցությունը սովորողներիս ծնողների ու ընտանիքների հետ։ Համագործակցությունը իրականացնում եմ թե՛ առկա, թե՛ հեռավար սկզբունքով։ Ուսումնական տարվա ավարտին ներկայացնում, քննարկում, վերլուծում եմ հաջորդ տարվա ուսումնական պլանը, գրանցում առաջարկները, իրականացվելիք ծրագրերն ու նախագծերը։ Բլոգում հրապարկում և հեռավար ու առկա /ծնողական հավաք-սեմինարների ընթացքում / մանրամասն ներկայացնում եմ  պետական առարկայական չափորոշիչները, կրթահամալիրում մշակված և իրականացվող ծրագրի առանձնահատկությունները։ Նախագծային աշխատանքը սկսելուց առաջ հրապարակում և էլ․ փոստի միջոցով ներկայացնում եմ աշխատանքի խնդիրները և բովանդակությունը։  Կազմում, իրագործում եմ այնպիսի նախագծեր, որոնց արդյունքում ծրագրի պատվիրատու՝ համախոհ կամ դեռևս չկողմնորոշված ծնողները դառնում են մասնակիցիրագործողներ։ Ամսական առարկայական ընտանեկան ֆլեշմոբերի միջոցով,  ոչ միայն ամփոփում ենք ուսումնական ամիսը, համագործացում, այլև նպաստում ենք համագործակցային աշխատանքի տարածմանը։ Մշտապես առցանց ռեժիմում քննարկում, լսում, վերլուծում եմ ծնողների առաջարկներն ու դիտողությունները՝ հիմնավորելով մեթոդները, փաստարկելով աշխատանքի ընթացքը և արդյունքը։ Ուսումնական կիսամյակը և տարին ամփոփում եմ առարկայական հաշվետվությամբ։

Հոդված 20.  Սովորողների առողջության պահպանումը

Ուսումնական հաստատությունը ապահովում է կրթական ծրագրի կատարման անվտանգ եւ ապահով պայմաններ, աշխատանքային ռեժիմ, ֆիզիկական զարգացման ու առողջության ամրապնդման համար անհրաժեշտ պայմաններ, ձեւավորում է սովորողների հիգիենիկ հմտությունները եւ առողջ ապրելակերպ:

Առաջնային նշանակություն եմ տալիս աշխատանքային պայմաններում սովորողների առողջության և հիգիենայի պահպանմանը։ Հետևում եմ համակարգչի գործածության ժամանակահատվածին, նստած դիրքին, դասասենյակի լուսավորմանը։ Հանձնարարում եմ այնպիսի առաջադրաքներ, որոնք չեն ստիպի երեխային ողջ օրը գամված մնալ համակարգչի էկրանի առաջ։ Հնարավորության դեպքում, կազմակերպում եմ բացօթյա դասեր, համագործակցային աշխատանքներ, ուսումնական նախագծեր ու ճամփորդություններ։ Կրթահամալիրում  խրախուսվող և մշտապես իրականացվող <<Բարձունքի հաղթահարում>>, <<Ոսումնական ձմեռ>>, <<Ոսումնական ամառ >> նախագծերը, շուրջտարյա հայրենագիտական ճամփորդությունները, ստուգատեսները մասնակիցների առողջ ապրելակերպի պահպանման ու առողջության ամրապնդման լավագույն երաշխիքն են։

Հոդված 26. Ծնողի իրավունքներն ու պարտականությունները

1.  Ծնողի իրավունքներն են`

— երեխայի ուսուցման համար ընտրել հանրակրթություն իրականացնող ուսումնական հաստատություններ եւ ուսուցման ձեւեր.

— համագործակցել ուսումնական հաստատության մանկավարժների հետ իր երեխայի կրթության հարցերով.

— երեխայի ուսուցման եւ դաստիարակության հարցերով դիմել համապատասխան մարմիններին.

— պաշտպանել իր եւ իր երեխայի օրինական շահերը.

— օրենսդրությամբ եւ այլ իրավական ակտերով սահմանված այլ իրավունքներ:

2.  Ծնողը պարտավոր է `

— երեխայի համար ընտանիքում ապահովել համապատասխան պայմաններ` անհրաժեշտ  միջնակարգ ընդհանուր կրթություն ստանալու համար.

— մշտապես հոգալ երեխայի ֆիզիկական առողջության եւ հոգեկան վիճակի մասին, ստեղծել համապատասխան պայմաններ երեխայի ընդունակությունների զարգացման համար.

— հարգել երեխայի արժանապատվությունը, դաստիարակել աշխատասիրություն, բարություն, գթասրտություն, հարգալից վերաբերմունք` ընտանիքի, մեծահասակների, պետական եւ մայրենի լեզվի, ժողովրդական ավանդույթների եւ սովորույթների նկատմամբ.

— դաստիարակել հարգանք ազգային, պատմական, մշակութային արժեքների եւ հայրենիքի նկատմամբ, հոգատար վերաբերմունք պատմամշակութային հարստության եւ շրջակա միջավայրի նկատմամբ.

— դաստիարակել հարգանք` դպրոցի եւ մանկավարժական անձնակազմի նկատմամբ, ենթարկվել դպրոցի սահմանած վարքականոնին:

3. Ծնողի իրավունքներն ու պարտականությունները սահմանվում են օրենքով, այլ իրավական ակտերով եւ ուսումնական հաստատության կանոնադրությամբ:

Ծնողները մեր լավագույն գործընկերներն ու դիտարկողներն են։ Ես մշտական համագործակցության մեջ եմ նրանց հետ և անհրաժեշտության դեպքում մասնագիտական օգնություն եմ առաջարկում։ Ուսումնական պայմանգրի կնքումից առաջ, ծնողները տեղեկանում են իրենց իրավունքներին ու պարտականություններին, իսկ խախտելու դեպքում՝ նախազգուշացվում են։ 

Տեխնոլոգիական

Տիրապետում եմ թվային տեխնոլոգիական այն ծրագրերին, որոնք առնչվում են կոնկրետ դասավանդման առարկայի նպատակներին ու խնդիրներին, նպաստում են անհատական կամ խմբային / սովորողներիս հետ կատարած /աշխատանքի միջոցով  նոր ծրագրերը գործնականում կիրառելու հմտությունների զարգացմանը, ուսումնական աշխատանքի յուրացմանը, հանրայնացմանը:

Ճամփորդական տեսապատում— Wondershare Video Editor մոնտաժային ծրագրի գործածությամբ

Դասարանական, անհատական  ռադիոնյութերի ստեղծում— AVS Video Editor — ձայնային մոտաժի համար առավել արդյունավետ ծրագրի գործածությամբ

Մեթոդական

Կրթահամալիրում իրագորվող հեղինակային կրթական ծրագիրը մանկավարժական մեթոդական- որոնողական աշխատանքի ունակությունների դրսևորման ու զարգացման մշտական հնարավորություն է ընձեռում:

Մանկավարժական փորձի թարգմանություն- Մարիա Մոնթեսորի հատված <<Մանկան բանականությունը>>  աշխատությունից: Առաջիկա ամառվա ընթացքում նախատեսում եմ ավարտել նյութի ամբողջական թարգմանությունը:

Կրթահամալիրի <<Դպիր>> մանկավարժական  էլեկտրոնային ամսագրում հրապարակված հոդվածներ , նախագծեր ,  նախագծային աշխատանքի ամփոփումներ: