Մի կաթ մեղրը պատերազմի պատճառ

Վարդան Այգեկցի

Մի մարդ խանութ ուներ և մեղր էր ծախում: Մեղրից մի կաթիլ կաթեց գետնին և մի պիծակ նստեց կաթի վրա: Կատուն վազեց և պիծակին առավ: Նրանից հետո շունը վազեց և կատվին առավ: Խանութի տերը շանը զարկեց և սպանեց:

Այդ գյուղին դրանից մի գյուղ կար, և շունն այն գյուղից էր: Երբ շան տերն իմացավ, թե խանութպանն սպանել է իր շանը, այն ժամանակ եկավ և սպանեց խանութպանին: Հետո երկու կողմից վեր կացան գյուղացիք և միմյանց հետ մեծ պատերազմ արին: Նրանց մեջ կոտորած եղավ, և երկու կողմից կենդանի մնաց մի մարդ՝ մի կաթիլ մեղրի համար:

By Արմինե Աբրահամյան Posted in Առակ

Ճամբարային լեզվագործունեություն

Ճամբարային օրերը նաև Հանրակրթական Դիջիթեք 2017-ի ստուգատեսին նախապատրաստվելու լավագույն շրջանն է ։ Մեր ջոկատը հունվարյան ստուգատեսին ներկայացնելու է <<Հայական ժողովրդական առականի>> ռադիոթատրոն և <<Մի կաթիլ մեղրը պատերազմի պատճառ>> տեսաներկայացում նախագծերը։ Մենք ճամբարի առաջին օրերին ընթերցեցինք բազմաթիվ առակներ, վերլուծեցինք ամենից դուր եկած առակները և քննարկման արդյունքում ընտրեցինք հունվարյան ստուգատեսին ներկայացվող նյութերը։

Պատրաստում ենք մեր ներկայացման հերոսներին

Ճամբարային օրագիր․ օր հինգերորդ

Ստեղծագործ-թատերասերների առօրյան հագեցած էր ստեղծագործական աշխատանքներով։ Մեր նախագծի նպատակը թատերական անկյունի ստեղծման նախաձեռնությունն էր։ Ջոկատի  մասնակիցները ընկեր Զառայի օգնությամբ նախագծում, նկարում, ձևավորում ու պատրաստում էին իրենց ներկայացման հերոս-տիկինիկներին ու ներկայացման միջավայրի դեկորացիաները։

Հայկական ժողովրդական առակներ

Ագռավն ու աղվեսը

Ագռավը մի բարձր ծառի ծերին նստած էր՝ կտուցին՝ պանրի կտոր։ Աղվեսը որ տեսնում է, բերանի ջուրը գնում է, ու գալիս է ծառի տակից սկսում քաղցր-քաղցր խոսել․

Սևո՛ւկ Ագռավ, սիրո՛ւն քուրիկ,

Քեզ պես նախշուն հավք չեմ տեսել,

Ի՜նչ ես էդտեղ մոլոր նստել։

Ի՜նչ էլ փափլիկ փետուր ունես,

Ի՜նչ էլ կարմիր կտուց ունես,

Խելքս գլխես դուրս կհանես։

Արդյո՞ք դու լավ երգել գիտես,

Մի հատ երգիր՝ լսեմ ես քեզ։

Հենց որ Ագռավը լսում է էդ գովքը, ուրախությունից չի իմանում՝ ինչ անի։ Բերանը լայն բացում է և <<ղը՜ռ-ղը՜ռ>>  անելով՝ սկսում երգել, ու․․․ պանրի կտորը կտուցից ընկնում է ցած։Աղվեսի ուզածն էլ դա էր․ վերցնում է ու փախչում։

Կատուն ու մկները

Մի օր կատվին հայտնում են․

-Մկներն իրեց վրա քեզ թագավոր են կարգել։

Կատուն հոնքերը կիտում է։

-Էդ ինչի՞ տխրեցիր՝ փոխանակ ուրախանաս,-հարցնում են։

— Վախենում եմ՝ փոշմանեն։ Читать далее